całkowity () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy (1.2) będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem
(1.1) Oddanie jej było całkowite, świeciła przykładem ofiarności, stałości i uporu.
(1.2) liczba całkowita
(1.1) cały
(1.1) niepełny, częściowy, połowiczny, ułamkowy, niecałkowity
całkowicie, całkiem cały całkowitość , całka
angielski: (1.1) total; (1.2) integral arabski: (1.1) كلي chiński standardowy: (1.1) 全部 (quánbù) czeski: (1.1) úplný; (1.2) celý duński: (1.1) fuldstændig, total esperanto: (1.1) tuta, kompleta, plena, totala francuski: (1.1) entier, complet, total hiszpański: (1.1) total, completo, entero; (1.2) entero niemiecki: (1.1) gänzlich, vollständig rosyjski: (1.1) всеобъемлющий, полный sanskryt: (1.1) अखिल szwedzki: (1.1) total, fullständig, absolut, full; (1.2) hel ukraiński: (1.1) цілковитий wilamowski: (1.1) genclich włoski: (1.1) completo, intero, totale