__TOC__ amiko ()
rzeczownik (1.1) przyjaciel
(1.1)
(1.1) Mi ŝatas vin, mia amiko. → Lubię cię, mój przyjacielu.
(1.1) koramiko
(1.1) malamiko
amikino, amikeco, koramiko amika amike al amiko nova ne fidu sen provo • al glacio printempa kaj al amiko tro nova ne fidu • amiko de amiko estas ankaŭ amiko • amiko en ĝojo kaj malĝojo • amiko en ĝojo kaj ploro • amiko estas kara, sed mi mem estas pli kara • amiko estas kara, sed vero pli kara • amiko fidela estas trezoro plej bela • amiko — intimulo • amikon karesu, sed kalkuli ne forgesu • amikon montras malfeliĉo • amikon ŝatu, malamikon ne batu • amu domon novan kaj amikon malnovan • bona estas domo nova kaj amiko malnova • estinta amiko estas plej danĝera malamiko • estintaj amikoj plej kruele malpacas • gardu min Dio kontraŭ amikoj, kontraŭ malamikoj mi gardos min mem • ju pli da donoj, des pli da amikoj • ne fidu amikon, kiu havas jam flikon • perdiĝas per pruntedono amiko kaj mono • pli bona amiko intima, ol parenco malproksima • pli bona estas saĝa malamiko, ol malsaĝa amiko • por amiko intima ne ekzistas vojo malproksima • por amiko komplezo neniam estas tro peza • pri kio amikoj sekretas, ili vian juĝon ne petas • pro vorta piko ofte perdiĝas amiko • prunto amikon forpelas • sako ne sonas, amiko ne konas • se amiko petas, li neniam ripetas • ŝatu amikon laŭ la dato de akiro • tablo kovrita faras amikojn • unu amiko malnova pli valoras ol du novaj • unu malamiko pli difektas, ol cent amikoj protektas
amiko ()
rzeczownik (1.1) przyjaciel