столкновение ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zderzenie, stłuczka (1.2) zderzenie, konfrontacja, zetknięcie się (1.3) starcie, potyczka
(1.1-3)
(1.1) Пострада́вший внеза́пно вы́скочил на прое́зжую ча́сть, поэ́тому води́тель не смог избежа́ть столкнове́ния. → Poszkodowany nagle wtargnął na jezdnię i dlatego kierowca nie zdołał uniknąć zderzenia. (1.1) Столкнове́ние трамва́я с маши́ной. → Zderzenie tramwaju z samochodem. (1.2) Вспомина́ю свой пе́рвый о́пыт столкнове́ния с цензу́рой.z Korpusu → Przypominam sobie moją pierwszą konfrontację z cenzurą. ( …moje pierwsze doświadczenie związane z…) (1.2) О́строе столкнове́ние экономи́ческого мышле́ния с экологи́ческим. → Ostre zderzenie sposobu myślenia ekonomicznego z ekologicznym. столкновение + c +
(1.1) лобовое столкновение → zderzenie czołowe (1.2) столкновение разных точек зрения → zderzenie różnych punktów widzenia • открытое столкновение → otwarta konfrontacja (1.3) вооружённое столкновение → starcie zbrojne
сталкиваться , столкнуться