blecken ()
czasownik przechodni (1.1) szczerzyć; tylko w zwrocieWahrig, G., Deutsches Wörterbuch, Bertelsmann Lexikon Verlag GmbH, Gütersloh/München, 1986/1992 , ISBN 3-570-03648-0 szczerzyć zęby, kły itp.
(1.1) blecken (bleckt), bleckte, gebleckt (haben)
(1.1) Die Zähne gebleckt, die Finger zum V ausgestreckt - das Foto ging um die Welt."Manager Magazin", 2010 → Wyszczerzone zęby, palce ułożone w (symbol) V - to zdjęcie obiegło świat. (1.1) Der Hund bellte aufgeregt, knurrte und bleckte die Zähne. → Pies szczekał zdenerwowany, warczał i szczerzył zęby.
(1.1) die Zähne blecken → szczerzyć zęby
(1.1) fletschen
Zähneblecken