bywalec () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który często pojawia się, bywa w danym miejscu, lokalu, instytucji kulturalnej itp. (1.2) człowiek, który dużo podróżuje po świecie, dużo zwiedził
(1.1-2)
(1.1) Śpiewała pełną buzią i głosem, teksty znała, rączkami uprzedzała wszystkie gesty wodzireja – widać, że bywalec. (1.1) Służbowo czy prywatnie, porucznik był bywalcem warszawskich lokaliz Internetu. (1.2) Nie wiem, jak się pali sziszę. Spytaj Romka, on jest bywalcem.
(1.1) stały bywalec
bywanie , bycie , ubywanie , ubycie , zbywanie , zbycie , przybywanie , przybycie , tubylec , tambylec , odbywanie , odbycie , byt , niebyt , pobyt , pobytówka , ubytek , nabytek bywalczyni być , bywać , ubywać , ubyć , zbywać , zbyć , przybywać , przybyć , odbywać , odbyć bywszy, bytowy, tubylczy, bywały, niebywały
(1.1) (1.2)
angielski: (1.1) habitué, stały bywalec frequent visitor czeski: (1.1) štamgast ; (1.2) světák hiszpański: (1.1) parroquiano , contertulio , cliente nowogrecki: (1.1) θαμώνας węgierski: (1.1) habitüé