puścić się pędem ()

, ,

fraza czasownikowa (1.1) pobiec, podbiec gdzieś bardzo szybko i gwałtownie; pędzić, gnać gdzieś

(1.1) , „pędem”

(1.1) (…) jakaś kobieta rozpoznała Valentina i wykrzynęła jego nazwisko. W przeciągu zaledwie kilku sekund wyzwoliło to zbiorowy amok, a wszystkie przedstawicielki płci pięknej znajdujące się w zasięgu słuchu puściły się pędem w jego kierunku.Noel Botham, Valentino. Pierwszy amant kina, Wydawnictwo Ravi 2003, s. 8.

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne