στρώμα ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) materac, siennik (1.2) warstwa, pokład, powłoka (1.3) warstwa, stan, klasa społeczna (1.4) (przez rozszerzenie) łóżko, posłanie (1.5) stratus, chmura warstwowa
(1) Ν48 στρώματος; στρώματα, στρωμάτων
(1.4) Στρώσε το στρώμα σου για δυο. (Ιάκωβος Καμπανέλλης) → Pościel swe łóżko dla dwojga. (tekst z piosenki za słowami Iakovosa Kampanellisa)
(1.5) przeważnie w liczbie mnogiej
(1.1) 1. μαλακό, 2. σκληρό, 3. ανατομικό, 4. ορθοπεδικό, 5. πουπουλένιο, 6. αχυρένιο, 7. φουσκωτό στρώμα → 1. miękki, 2. twardy, 3. anatomiczny, 4. ortopedyczny, 5. puchowy, 6. słomiany, 7. dmuchany materac • στρώμα θαλάσσης → materac plażowy (1.2) 1. λεπτό, 2. παχύ στρώμα → cienka/gruba warstwa (1.2) στρώμα 1. χιονιού, 2. μπογιάς, 3. σκουριάς → warstwa 1. śniegu, 2. farby, 3. rdzy (1.3) 1. αριστοκρατικό, 2. μεσαίο, 3. ανώτερο στρώμα → 1. arystokratyczna, 2. średnia, 3. wyższa warstwa
(1.3) τάξη (1.4) κρεβάτι
στρώνω στρωματικός, στρωμένος στρωματσάδα, στρώση, στρωματάδικο, στρωματάς, στρωματού, στρωματιά, στρωματοθήκη, στρωματσόπανο, στρωμάτωση, στρωμνή, στρωσίδι στρωματάκι
πέφτω στο στρώμα → ciężko zachorować, być przykutym do łóżka
(strṓma)