__TOC__ individuel ()
przymiotnik (1.1) indywidualny (1.2) jednostkowy
(1.1) individuel, individuelt, individuelle
(1.1) Ved at skabe harmonisk samarbejde kan vi opnå en mere bæredygtig og meningsfuld udvikling, der tager hensyn til både individuelle og fælles behov. → Tworząc harmonijną współpracę, możemy osiągnąć bardziej zrównoważony i sensowny rozwój, który uwzględnia zarówno potrzeby indywidualne, jak i wspólne.
(1) personlig
(1) kolektiv
individualisering , individualisme , individualist , individualitet , individuation , individualisere individualistisk
individuel ()
przymiotnik (1.1) indywidualny (1.2) indywidualny, jednostkowy
(1) individuel , individuelle ; individuels , individuelles
(1) personnel, particulier
(1) public, collectif
individu, individualisation, individualité individualiser individuellement