korektor ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba sprawdzająca i poprawiająca tekst pod kątem redakcyjnym przed oddaniem go do druku; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) przyrząd piśmienniczy służący do zamalowywania błędów na kartce papieru; (2.2) urządzenie poprawiające usterki, np. zniekształcenia dźwięku; (2.3) kosmetyk przeznaczony do ukrywania wad skóry;
(1.1) (2.1-3)
(1.1) Obecnie wydawnictwa zatrudniają coraz mniej korektorów. (2.1) Czy ktoś w klasie ma pożyczyć korektor? (2.2) Mam do sprzedania korektor akustyczny po niskiej cenie. (2.3) Na małe sińce wystarczy użycie korektora o ton jaśniejszego od podkładu.Agnieszka Lach: Korektory, kobieta.wieszjak.pl, 26 sierpnia 2010 r.
(2.2) korektor akustyczny / graficzny
(2.2) equalizer
korektornia , korekta , korektura korektorka korygować , korektorować korektorski, korektowy
→ poprawiaczKatarzyna Malinowska, „Blogaskowy fejm”, czyli o języku blogerów modowych, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 175.
angielski: (1.1) proofreader; (2.1) w płynie correction fluid, w taśmie correction tape; (2.2) equalizer; (2.3) concealer białoruski: (1.1) карэктар bułgarski: (1.1) коректор kaszubski: (1.1) kòrektór niemiecki: (1.1) Korrektor ; (2.1) Tintenkiller , Tintenlöscher ; (2.2) Equalizer ; (2.3) Abdeckstift rosyjski: (1.1) корректор ; (2.1) ручка-корректор ; (2.2) эквалайзер ; (2.3) корректор węgierski: (1.1) korrektor; (2.1) korrektor; (2.3) korrektor