abonować () , , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty
(1.1)
(1.1) Walter Kridl, recepcjonista z hotelu „Kärntnerhof” usiadł za ladą i odruchowo sięgnął po gazety, które abonował właściciel hotelu pan Alfred Anhauser.
(1.1) abonować biuletyn / czasopismo / gazetę / periodyk / pismo / prasę
(1.1) subskrybować
abonament , abonamencik , abonent , abonentka , abonowanie , zaabonowanie zaabonować abonamentowy, abonencki
angielski: (1.1) subscribe białoruski: (1.1) абаніраваць bułgarski: (1.1) абонирам czeski: (1.1) abonovat, předplácet duński: (1.1) abonnere esperanto: (1.1) aboni kaszubski: (1.1) zapisowac, trzëmac, abònowac kotava: (1.1) duulé łotewski: (1.1) abonēt niderlandzki: (1.1) geabonneerd zijn op niemiecki: (1.1) abonnieren norweski (bokmål): (1.1) abonnere norweski (nynorsk): (1.1) abonnere, abonnera nowopruski: (1.1) abōnitun rosyjski: (1.1) абонировать słowacki: (1.1) abonovať szwedzki: (1.1) abonnera ukraiński: (1.1) абонува́ти, передпла́чувати włoski: (1.1) abbonarsi