alokacja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) planowe rozdysponowanie czegoś; (1.2) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasoweBogusław Dunaj Uniwersalny słownik języka polskiego Reader's Digest, Warszawa 2007, ISBN 83–60123–46–2 (1.3) uznanie dopisanej pozycji w rachunku
(1.1-3)
(1.2) Przyczynę bezrobocia stanowi błędna alokacja kapitału i związane z tym niewłaściwe postępowanie przedsiębiorstw.
(1.1) alokacja pamięci • jednostka alokacji (1.2) alokacja kosztów / zasobów / kapitału • alokacja finansowa (1.3) alokacja składki
(1.1) dystrybucja, rozdział, przydzielanie
(1.1-2) realokacja
alokowanie , dyslokacja , lokowanie , lokum , realokacja alokować, lokować, ulokować, dyslokować alokacyjny, alokowany
(1.1) (1.2-3) od (1.1)
angielski: (1.1) allocation; (1.2) allocation bułgarski: (1.1) разпределение, отпускане; (1.2) разпределение, отпускане duński: (1.1) allokering; (1.2) allokering fiński: (1.1) jako, jakaminen, allokointi; (1.2) jako, jakaminen, allokointi francuski: (1.1) allocation; (1.2) allocation hiszpański: (1.1) asignación , reparto , distribución ; (1.2) asignación , reparto , distribución niderlandzki: (1.1) allocatie, toewijzing; (1.2) allocatie, toewijzing niemiecki: (1.1) Allokation ; (1.2) Allokation