zgniły ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło (1.2) o kolorze: mający brunatny odcień, wpadający w brąz (1.3) taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy (1.4) leniwy
(1.1-3)
(1.1) Piwo to tylko zgniły wywar ze zbóż i chmielu. (1.3) — Czym mogę służyć? — mówi redaktor ozdobnym szeptem, wśród zgniłych uśmiesząt, pełnych obietnic sięgających jak można najdalejStefan Żeromski: Dzieje grzechu.
(1.1) zgniły owoc • zgniłe drewno • zgniła roślina • zgniłe mięso • zgniły zapach (1.2) zgniła zieleń (1.3) zgniłe towarzystwo • zgniłe układy • zgniły Zachód
(1.1) przegniły; (1.3) zepsuty, zdemoralizowany
(1.1) świeży (1.3) porządny, cnotliwy
zgnilizna , zgnicie zgnić , gnić gnilny, przegniły
zgniły kompromis
(1) Często używaną, lecz niepoprawną formą jest . (1.1) Jest to szczątkowy imiesłów czynnyKazimierz Nitsch, Archaizmy i nowotwory języka potocznego, „Język Polski” nr 4/1913, s.104..
(1.4) angielski: (1.1) rotten; (1.3) rotten bhodźpuri: (1.1) सड़ल białoruski: (1.1) гнілы bułgarski: (1.1) гнил duński: (1.1) rådden; (1.3) rådden elfdalski: (1.1) rotin esperanto: (1.1) putrinta; (1.3) putrinta friulski: (1.1) frait górnołużycki: (1.1) zhniły hiszpański: (1.1) podrido, putrefacto; (1.3) podrido, corrupto interlingua: (1.1) putride, infecte; (1.3) corrupte kaszubski: (1.1) zgniti kataloński: (1.1) podrit; (1.3) podrit khowarski: (1.1) پولی maithili: (1.1) साराब manx: (1.1) loau niemiecki: (1.1) faul nowogrecki: (1.1) σάπιος; (1.3) σάπιος pontyjski: (1.1) σαπεμένος rosyjski: (1.1) скапан; (1.3) скапан staroirlandzki: (1.1) lobtha szwedzki: (1.1) rutten; (1.3) rutten waloński: (1.1) poûri wilamowski: (1.1) fyrfaułt, ferfojłt włoski: (1.1) marcio, sfatto