__TOC__ pique ()
, ,
rzeczownik (1.1) uraza, urażona duma, rozgoryczenie, złość czasownik (2.1) urazić czyjąś dumę, dotknąć, ubóść (2.2) wzniecić, wzbudzić (zainteresowanie, ciekawość, itp.)
(1.1) She ripped up the photo in a fit of pique. → Podarła zdjęcie w napadzie wściekłości. (2.2) You piqued my interest. → Wzbudziłeś moje zainteresowanie.
pique ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pika, lanca (1.2) pik
(2.1) 1. trybu oznajmującego od piquer (2.2) 3. trybu oznajmującego od piquer (2.3) 1. trybu łącznego od piquer (2.4) 3. trybu łącznego od piquer (2.5) 2. trybu rozkazującego od piquer
źródłosłów dla