przeżyć () , , ,
czasownik dokonany ( przeżywać) (1.1) pozostać przy życiu (1.2) doświadczyć czegoś (1.3) żyć dłużej od kogoś
(1.1-2)
(1.1) – A skąd ty wiesz, że przeżyjesz jeszcze trzy dni, jeśli nam nie wskażesz Wolfa? (1.2) Tuż przed imprezą Iwonka przeżyła ogromny kryzys odzieżowy – dosłownie nie miała co na siebie włożyć!
(1.1) przeżyć katastrofę / wojnę / wypadek / zawał serca (1.2) przeżyć miłe chwile / wielką miłość
(1.1) przetrwać, (1.2) doświadczyć, zaznać
(1.1) nie zginąć, nie umrzeć, nie zostać zgładzonym / zamordowanym, ujść z życiem
przeżywanie , przeżycie , przeżytek , życie przeżywać , żyć przeżyty, żywy, życiowy życiowo
< < < Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 343.
angielski: (1.1) survive; (1.2) experience duński: (1.1) overleve; (1.2) opleve; (1.3) overleve francuski: (1.1) survivre; (1.2) vivre, expérimenter hiszpański: (1.1) sobrevivir; (1.2) vivir, experimentar niderlandzki: (1.1) overleven; (1.2) beleven niemiecki: (1.1) überleben; (1.2) verleben, erleben norweski (bokmål): (1.1) overleve; (1.2) oppleve norweski (nynorsk): (1.1) overleve, overleva; (1.2) oppleve, oppleva nowogrecki: (1.1) επιβιώνω, επιζώ; (1.2) βιώνω, ζω polski język migowy: rosyjski: (1.1) пережить, прожить; (1.2) пережить rumuński: (1.1) trăi tuvalu: (1.1) hao ukraiński: (1.1) пережити, прожити; (1.2) пережити wilamowski: (1.1) yjwerława, əjverłāva, ejwerłaowa; (1.2) fyrława włoski: (1.1) sopravvivere; (1.3) sopravvivere