równowaga () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) spokój i opanowanie (1.2) stabilny stan jakiegoś układu
(1.1-2)
(1.1) Czasem nadmiernie krzykliwi i pobudliwi, nigdy nie tracili wewnętrznej równowagi i pogody ducha. (1.2) Przedawkowanie w antybiotykoterapii może prowadzić do zachwiania równowagi biologicznej i pojawienia się różnego rodzaju grzybic, drożdżyc itp. (1.2) Ogon pomaga również lemurowi utrzymać równowagę w trakcie wykonywania iście akrobatycznych skoków.
(1.2) równowaga trwała / chwiejna / metastabilna
(1.1) harmonia, jedność, pełnia, zrównoważona postawa (1.2) homeostaza, stabilność
zrównoważenie , zrównoważanie , równoważnia równoważyć, zrównoważać , zrównoważyć równoważny, zrównoważony
przyjść do równowagi • wyjść z równowagi • wytrącić z równowagi • wyprowadzić z równowagi
angielski: (1.2) equilibrium arabski: (1.2) توازن białoruski: (1.1) раўнавага ; (1.2) раўнавага białoruski (taraszkiewica): (1.1) роўнавага ; (1.2) роўнавага bułgarski: (1.1) равновесие ; (1.2) равновесие duński: (1.2) balance esperanto: (1.1) ekvilibro; (1.2) ekvilibro grenlandzki: (1.1) naligiinneq hiszpański: (1.1) ecuanimidad , mesura , equilibrio ; (1.2) equilibrio , estabilización japoński: (1.2) kataloński: (1.2) equilibri łotewski: (1.2) līdzsvars niemiecki: (1.2) Gleichgewicht nowogrecki: (1.1) ισορροπία , ευστάθεια ; (1.2) ισορροπία rosyjski: (1.1) равновесие ; (1.2) равновесие ukraiński: (1.1) рівновага ; (1.2) рівновага włoski: (1.2) bilico (niestały), equilibrio