pobić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( pobijać) (1.1) zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy (1.2) zwyciężyć kogoś (1.3) uderzając, wcisnąć, umieścić coś głębiej czasownik zwrotny dokonany pobić się (2.1) wziąć czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu
(1) (2)
(1.1) dosolić, sprać, sprawić lanie, sprawić manto, spuścić manto, stłuc, wlać, zbić, zbić na kwaśne jabłko, zlać, dać wpierdol, dopierdolić (1.2) pokonać, odnieść zwycięstwo, znieść, zwyciężyć
pobicie bić pobić rekord • pobite gary
angielski: (1.1) beat up; (1.2) beat esperanto: (1.2) venkobati francuski: (1.1) battre; (1.2) battre; (2.1) se battre japoński: (1.2) 破る niemiecki: (1.1) einschlagen, schlagen, prügeln, dreschen