ożenić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( żenić) (1.1) dać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą (1.2) sprzedać, dealować czasownik zwrotny dokonany ożenić się ( żenić się) (2.1) zawrzeć związek małżeński z kobietą (2.2) zawrzeć związek małżeński
(1) (2)
(1.2) Ożenisz mi trochę krylu? (2.1) Jego rodzice nie byli zadowoleni, gdy ożenił się ze swoją daleką kuzynką.
(2.1) ożenić się z kimś
żeniaczka , ożenek , żona , ożenienie , żoncia
(2.1) (2.2) Uznawane za błędne
angielski: (2.1) (about a man) marry białoruski: (2.1) ажаніцца esperanto: (1.1) edzigi; (2.1) edziĝi francuski: (2.1) (d'un homme) marier hiszpański: (2.1) (de un hombre) casarse jidysz: (1.1) נעמען אַ ווײַב (nemen a wajb) kataloński: (2.1) casar-se koreański: (2.1) 결혼하다 niemiecki: (1.1) verheiraten; (2.1) heiraten nowogrecki: (1.1) νυμφεύομαι, (για άνδρα) παντρεύομαι, στεφανώνομαι suahili: (2.1) oa ukraiński: (2.1) поженитися, одружитися wilamowski: (2.1) fyrwaeiwa, ferwajwa włoski: (2.1) accasarsi, ammogliarsi, sposarsi