wychowawca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba kształtująca charakter i zachowanie innych (1.2) osoba opiekująca się dzieckiem lub grupą dzieci (w szkole, przedszkolu, domu dziecka itp.) (1.3) nauczyciel opiekujący się klasą w szkole (zarządzający dziennikiem, organizujący spotkania z rodzicami, prowadzący godzinę wychowawczą)
(1)
(1.1) Profesor był wychowawcą wielu zdolnych archeologów. (1.3) Nasz wychowawca zorganizował trzydniową wycieczkę klasową w góry.
(1.3) wychowawca klasy
(1.1) mistrz (1.2) nauczyciel, opiekun (1.3) nauczyciel
wychowaniec , wychowanica , wychowawcza , wychowawstwo , wychowanek , wychowanka , wychowywanie , wychowanie wychowawczyni wychowywać, wychować wychowawczy
angielski: (1.1) tutor; (1.2) na obozie, koloniach: counselor, counsellor, w domu dziecka: houseparent; (1.3) form tutor arabski: (1.1) مؤدب baskijski: (1.2) begirale białoruski: (1.1) выхавальнік , выхавацель ; (1.2) выхавальнік , выхавацель bułgarski: (1.1) възпитател duński: (1.3) klasselærer francuski: (1.2) surveillant hiszpański: (1.1) educador ; (1.2) cuidador , monitor ; (1.3) tutor kaszubski: (1.3) wëchòwiwôcz niemiecki: (1.2) Erzieher ; (1.3) Klassenlehrer polski język migowy: rosyjski: (1.2) воспитатель ; (1.3) классный руководитель