ufficio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biuro, urząd, instytucja (1.2) dział, sekcja, wydział (1.3) biuro, gabinet (1.4) urząd, funkcja, stanowisko (1.5) obowiązek, powinność (1.6) wstawienie się (za kimś), polecanie (kogoś) (1.7) ceremonia, nabożeństwo
(1.1-7) ufficio; uffici
(1.3) Marco fa il ragioniere e sta tutto il giorno chiuso nel suo ufficio. → Marek jest księgowym i siedzi cały dzień zamknięty w swoim biurze. (1.5) L'ufficio di un giudice è quello di essere imparziale e giusto. → Obowiązkiem sędziego jest bycie bezstronnym i sprawiedliwym.
(1.1) ufficio di collocamento → biuro pośrednictwa pracy • ufficio imposte → urząd podatkowy • ufficio postale → urząd pocztowy (1.2) ufficio personale → kadry • ufficio ragioneria → dział księgowości • ufficio vendite → dział sprzedaży (1.4) avvocato / difensore d'ufficio → adwokat / obrońca z urzędu • d'ufficio → urzędowy • orario d'ufficio → godziny urzędowania (1.6) buoni uffici → mediacje (np. między dwoma państwami) (1.7) ufficio funebre → ceremonia pogrzebowa, nabożeństwo żałobne
(1.1) ente, organizzazione (1.2) reparto, dipartimento, sezione (1.3) studio, gabinetto (1.4) carica, impiego, compito, funzione, ruolo (1.5) compito, dovere, obbligo (1.6) favore, raccomandazione (1.7) rito, cerimonia, funzione
ufficiale , ufficialessa , ufficialità , ufficiante , ufficiatura ufficiare ufficiale ufficioso ufficialmente