ewangelia ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa; (1.2) dzielenie się wiarą chrześcijańską, głoszenie „dobrej nowiny” (1.3) nauka chrześcijańska niosąca słowa Jezusa
(1.1-3)
(1.1) Nowy Testament składa się z czterech ewangelii, Dziejów Apostolskich i Apokalipsy św. Jana. (1.2) Juda głosił ewangelię sam, a później z apostołem Szymonem Gorliwym w Armenii i Persji.
(1.1) ,
(1.1) antyewangelia
ewangelista , ewangelizacja , ewangelizowanie , ewangelizm , ewangelik , ewangeliczka , ewangelikalizm , ewangeliarz , ewangelicyzm , ewangelistarz , zewangelizowanie , ewangelizator , ewangelizatorka ewangelizować , zewangelizować ewangeliczny, ewangelizacyjny, ewangelicki, ewangelijny, ewangelikalny ewangelicznie, ewangelizacyjnie, ewangelicko
(1.1-3) < Teresa Michałowska, Średniowiecze, wyd. piąte, PWN, Warszawa 1999, s. 44. < → ewangelia, dobra nowina < → niosący dobrą nowinę < → dobry + wysłannik, poseł
angielski: (1.1) Gospel, gospel arabski: (1.1) إنجيل azerski: (1.1) İncil białoruski: (1.1) евангелле bośniacki: (1.1) evanđelje bułgarski: (1.1) евангелие cerkiewnosłowiański: (1.1) еѵаггелїе ; (1.2) еѵаггелїе ; (1.3) еѵаггелїе czeski: (1.1) evangelium duński: (1.1) evangelie , evangelium ; (1.2) evangelie , evangelium esperanto: (1.1) evangelio, evangelilibro; (1.3) evangelio francuski: (1.1) évangile galicyjski: (1.1) evanxeo gocki: (1.1) 𐌰𐌹𐍅𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌹 , 𐌰𐌹𐍅𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌾𐍉 ; (1.2) 𐌰𐌹𐍅𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌹 , 𐌰𐌹𐍅𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌾𐍉 ; (1.3) 𐌰𐌹𐍅𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌹 , 𐌰𐌹𐍅𐌰𐌲𐌲𐌴𐌻𐌾𐍉 hiszpański: (1.1) Evangelio interlingua: (1.1) evangelio kaszubski: (1.1) ewangelëjô łaciński: (1.1) evangelium maltański: (1.1) evanġelju niemiecki: (1.1) Evangelium nowogrecki: (1.1) ευαγγέλιο perski: (1.1) انجیل rosyjski: (1.1) евангелие starogrecki: (1.1) εὐαγγέλιον sycylijski: (1.1) evancèliu tahitański: (1.1) evanelia turecki: (1.1) İncil ukraiński: (1.1) євангеліє włoski: (1.1) vangelo