autoteliczny ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który jest celem sam dla siebie (1.2) taki, który jest wartością samą w sobie, usprawiedliwiającym się, tłumaczącym się sam przez się, a nie przez okoliczności zewnętrzne
(1.1)
(1.2) Operetka czy balet są bardziej autoteliczne niż literatura społecznie zaangażowanaLitteraria, t. 36, Wrocławskie Towarzystwo Naukowe, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2007, s. 12.
(1.1) wartość autoteliczna
(1.1) instrumentalny (1.2) heteroteliczny
autoteliczność autotelicznie
(1.1-2) → sam + cel, koniec
angielski: (1.1) autotelic francuski: (1.1) autotélique rumuński: (1.1) autotelic