monastycyzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w chrześcijaństwie: forma życia zakonnego cenobickiego lub anachoreckiego, której celem jest większa zażyłość z Bogiem, gorliwość w praktykach religijnych, modlitwie i ascezie; (1.2) w buddyzmie: życie ascetyczne we wspólnocie mnisiej;
(1.1-2)
(1.1) Kolebki monastycyzmu chrześcijańskiego szukałbym w Egipcie. (1.2) Oglądałem dokument o monastycyzmie tybetańskim.
(1.1) monastycyzm cysterski / benedyktyński / wschodni / zachodni / chrześcijański / prawosławny / katolicki / średniowieczny / współczesny / irlandzki / iroszkocki / galijski / palestyński / egipski / syryjski (1.2) monastycyzm tybetański / buddyjski
monaster , monastyr monastyczny monastycznie
< < <
angielski: (1.1) monasticism, monkhood francuski: (1.1) monachisme łaciński: (1.1) monachismus, vita monastica, vita monachica portugalski: (1.1) monasticismo włoski: (1.1) monachesimo , monachismo