sztacheta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wąska deska będąca częścią pionowego obicia płotu (1.2) metalowy pręt stanowiący element konstrukcyjny płotu
(1.1-2)
(1.1) Koło ogrodu wysoki płot z zielonych sztachet, a każda sztacheta u góry w uproszczony kształt serca rzezana. Ile sztachet, tyle serc zielonych. Ładne to byłoGustaw Morcinek, Miód w sercu i inne nowele, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1971, s. 166.. (1.2) Kilku mężczyznom udało się przeleźć przez wysokie ogrodzenie, inni siedzieli na żelaznych prętach sztachet i lżyli żołnierzy.
(1.1) deska (1.2) pręt
(1.1-2) płot
sztacheciarz , sztachetówka sztachetka sztachetowy
<
angielski: (1.1) pale białoruski: (1.1) штыкеціна duński: (1.1) stolpe jidysz: (1.1) שטאַכעטע (sztachete) nowogrecki: (1.1) παλούκι ; (1.2) πάσσαλος rosyjski: (1.1) штакетина ukraiński: (1.1) штахет