odpust ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy; (1.2) uroczystość kościelna ku czci patrona danego kościoła połączona z kiermaszem bądź festynem;
(1.1-2)
(1.1) Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. (1.2) Na odpuście w Cieszynie kupiłem sobie korkowca.
(1.1) odpust cząstkowy / zupełny • sprzedaż odpustów • handel odpustami (1.2) odpust parafialny • pójść na odpust • być na odpuście • wrócić z odpustu
(1.1)
(1.1) łaska (1.2) uroczystość
odpuszczenie , odpuszczanie , odpustność odpuścik odpuścić , odpuszczać odpustowy, odpustny odpustowo
angielski: (1.1) indulgence; (1.2) Parish festival, fair francuski: (1.1) indulgence hiszpański: (1.1) indulgencia ; (1.2) romería łaciński: (1.1) indulgentia niemiecki: (1.1) Ablass rosyjski: (1.1) индульгенция , отпущение (грехов) rumuński: (1.1) otpust wilamowski: (1.1) opyłyss , opyłys włoski: (1.1) indulgenza , perdonanza