żarłoczność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co żarłoczne; cecha tych, którzy są żarłoczni
(1.1)
(1.1) żarłoczność +
(1.1) łakomstwo, łapczywość
żarłacz , żarłok , żarłocznik , żarłoctwo , żarło , żarcie , zżarcie żreć , zeżreć żarłoczny, żarłocki żarłocznie
(1.1)
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) voracity, voraciousness białoruski: (1.1) пражэрлівасць francuski: (1.1) voracité , gloutonnerie hiszpański: (1.1) voracidad , glotonería niemiecki: (1.1) Gefräßigkeit rosyjski: (1.1) прожорливость ukraiński: (1.1) прожерливість włoski: (1.1) voracità