krótkotrwałość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co krótkotrwałe
(1.1)
(1.1) Brzmi to jak paradoks, ale tak jest w istocie: wieczność miłości mieści się w jej krótkotrwałości.
(1.1) krótkotrwałość +
(1.1) krótkotrwałość życia / szczęścia
(1.1) chwilowość, przelotność, przemijalność
(1.1) długotrwałość
(1.1) czasowość, sezonowość
krótkotrwały krótkotrwale
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej. Autorzy Wielkiego słownika języka polskiego, podając pełną odmianę, stwierdzają: „zwykle ”.
białoruski: (1.1) кароткачасовасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) кароткачаснасьць rosyjski: (1.1) кратковременность ukraiński: (1.1) короткочасність