Korynt ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez; (1.2) starożytne miasto-państwo
(1.1-2)
(1.1) Widzieliśmy w Koryncie wspaniały pomnik Pegaza. (1.2) A ja wzywam Boga na świadka mojej duszy, iż tylko aby was oszczędzić, nie przybyłem do KoryntuDrugi list do Koryntian 1, 23.. (1.2) Hej, Pawle, czy Ci nie szkoda krwi? / Ateny się odwrócą, Korynt pokaże drzwiJerzy Szymik, Samba staruszka.
(1.1)
(1.1) miasto (1.2) państwo
Koryntianin , koryntianin , Koryntczyk , koryntczyk , Koryntyjczyk , koryntyjczyk , Koryntianka , koryntianka , Koryntyjka , koryntyjka , koryntyjskość , Koryntia , koryntka , koryntówna koryncki, koryntyjski koryntyjsko
(1.2) córa Koryntu
< (Kórinthos)
angielski: (1.1) Corinth; (1.2) Corinth białoruski: (1.1) Карынф (Karynf) czeski: (1.1) Korint ; (1.2) Korint francuski: (1.1) Corinthe; (1.2) Corinthe hiszpański: (1.1) Corinto litewski: (1.1) Korintas łaciński: (1.1) Corinthus ; (1.2) Corinthus niemiecki: (1.1) Korinth nowogrecki: (1.1) Κόρινθος (Kórinthos) rosyjski: (1.1) Коринф (Korinf) słowacki: (1.1) Korint starogrecki: (1.1) Κόρινθος (Kórinthos) ukraiński: (1.1) Коринф (Korinf) węgierski: (1.1) Korinthosz włoski: (1.1) Corinto ; (1.2) Corinto