niebaczny ()
przymiotnik relacyjny (1.1) charakteryzujący się brakiem rozwagi, przezorności; nieostrożny, nieuważny; niezważający na coś, obojętny (1.2) wynikający z braku rozwagi, przezorności; nieopatrzny
(1.1-2)
(1.1) Zdrada jest jak popiół z ognia, który choć daje ciepło, zawsze trawi coś w zamian. Pozostaje i kusi niebaczna na piekło, grzech, kłamstwo, krzywdę i wszystko wokółAleksander Sowa, Jeszcze jeden dzień w raju. (1.2) Ale Zbyszko milczał, albowiem stracił do niej zupełnie dawną śmiałość i bał się ją spłoszyć niebacznem słowem.
niebacznie