kobyłka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: kobyła (1.2) budowlane podpora w kształcie litery A do podtrzymywania pomostów lub rusztowań (1.3) węzełKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 53. (1.4) mostek na skrzypcach (1.5) szarańcza, Tadeusz Kowalski, Szarańcza, „Język Polski” nr 2/1947, s. 52.
(1.1-2)
(1.1) Rabin kazał zaprząc kobyłkę do bryki i pojechał do stolnika. (1.2) Malarze wsparli rusztowanie na kobyłkach i zaczęli malować sufit sali kominkowej.
(1.5) konik
(1.1) zwierzę (1.2) urządzenie (1.5) owad
kobyła kobyli
przysłowia: czekaj tatka latka, aż kobyłkę wilki zjedzą / czekaj tatka latka, aż kobyłkę wilcy zjedzą • słowo się rzekło, kobyłka u płota / słowo się rzekło, kobyłka u płotu
(1.1)
(1.1) (1.3) (1.5)