угостить ()
czasownik dokonany ( угощать) (1.1) poczęstować (1.2) poczęstować (zrobić komuś coś złego) (1.3) sprawić przyjemność
(1.1-3)
(1.1) Почему́ ты не угости́л его́ мали́новым то́ртом? → Dlaczego nie poczęstowałeś go tortem malinowym? (1.1) Угости́шь сигаре́той, брат? → Poczęstujesz papierosem, bracie? (1.2) Ну́жно бу́дет угости́ть его́ кулако́м, а то не успоко́ится. → Trzeba będzie go poczęstować pięścią, bo inaczej się nie uspokoi. (1.3) Угости́л его́ занима́тельным разгово́ром. → Moja zajmująca rozmowa sprawiła mu przyjemność.
(1.1-3) угостить + +
(1.1) угостить напитком → poczęstować napojem • угостить едой → poczęstować jedzeniem • угостить обедом → poczęstować obiadem • угостить сигаретой → poczęstować papierosem/fajką (1.2) угостить кулаком → poczęstować pięścią • угостить бранью → poczęstować wyzwiskami • угостить пинком → poczęstować kopniakiem
гостить , угощать , угощаться , угоститься гость , гостинец , угощение , гостиная , гостиница