lærerinde ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) nauczycielka
(1.1) en lærerinde, lærerinden, lærerinder, lærerinderne
(1.1) Lærerinden trak eleven i øret. → Nauczycielka wytargała ucznia za ucho. (1.1) Frk. Hansen var byens eneste lærerinde og hun underviste i alle fag. → Panna Hansen była jedyną nauczycielką w miasteczku i uczyła wszystkich przedmiotów.
(1.1) pædagog, underviser
lærer lære lærerig