biskup ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;
(1.1)
(1.1) Tylko biskup może udzielić bierzmowania. (1.1) Małżeństwo niedopełnione, zawarte przez ochrzczonych lub między stroną ochrzczoną i stroną nieochrzczoną, może być ze słusznej przyczyny rozwiązane przez Biskupa Rzymskiego, na prośbę obydwu stron lub tylko jednej, choćby druga się nie zgadzałaKodeks prawa kanonicznego, Kan. 1142.
(1.1) biskup + • biskup +
(1.1) arcybiskup • biskup diecezjalny / tytularny / koadiutor / misyjny / pomocniczy / sufragan / konstytucyjny • biskup protestancki / prawosławny / ormiański / koptyjski / katolicki • biskup Rzymu • biskup poznański / świdnicki / krakowski / … • biskup Poznania / Świdnicy / Krakowa / … • być / stać się biskupem • sprawować urząd (godność) biskupa • być (zostać) wyświęconym na biskupa • wybrać / mianować / powołać / zwolnić biskupa • konsekracja / ingres biskupa • stolec / tron biskupa • siedziba / rezydencja / dwór / pałac biskupa
(1.1) ordynariusz, apostoł, purpurat; bp
(1.1) arcybiskup
biskupstwo , Biskupin , Biskupiec , Biskupice , Biskupów , Biskupie , arcybiskup , arcybiskupstwo biskupek biskupka biskupi, arcybiskupi, biskupiński bp
biskup morski • wojny biskupów
(1.1) < < < → biskup < (episkopos) → nadzorca, strażnik
Forma mianownika i wołacza liczby mnogiej „” jest niepoprawna. (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Indeks terminów religijnych
albański: (1.1) ipeshkvi amharski: (1.1) አቡነ angielski: (1.1) bishop, pontiff arabski: (1.1) أسقف aramejski: (1.1) ܐܒܐ azerski: (1.1) yepiskop baskijski: (1.1) apezpiku, gotzain bawarski: (1.1) Bischof białoruski: (1.1) епіскап białoruski (taraszkiewica): (1.1) біскуп bośniacki: (1.1) biskup bretoński: (1.1) eskob bułgarski: (1.1) епископ , владика chiński standardowy: (1.1) 主教 chorwacki: (1.1) biskup czeski: (1.1) biskup dalmatyński: (1.1) pascu dolnołużycki: (1.1) biskup duński: (1.1) bisp , biskop esperanto: (1.1) episkopo, episkopino estoński: (1.1) piiskop farerski: (1.1) biskupur fiński: (1.1) piispa francuski: (1.1) évêque friulski: (1.1) vescul grenlandzki: (1.1) biskoppi gruziński: (1.1) ეპისკოპოსი hebrajski: (1.1) בישוף hiszpański: (1.1) obispo ido: (1.1) episkopo interlingua: (1.1) episcopo irlandzki: (1.1) easpag islandzki: (1.1) biskup japoński: (1.1) 主教 jidysz: (1.1) ביסקופּ (biskup) kabowerdeński: (1.1) bispru karelski: (1.1) arhelei kataloński: (1.1) bisbe kazachski: (1.1) архиерей koreański: (1.1) 주교 korsykański: (1.1) vescu litewski: (1.1) vyskupas luksemburski: (1.1) Bëschof łaciński: (1.1) episcopus łotewski: (1.1) bīskaps macedoński: (1.1) епископ , бискуп malgaski: (1.1) eveka niderlandzki: (1.1) bisschop niemiecki: (1.1) Bischof norweski (bokmål): (1.1) biskop , bisp norweski (nynorsk): (1.1) biskop , bisp nowogrecki: (1.1) επίσκοπος , δεσπότης nowopruski: (1.1) bīskaps , bīskups ormiański: (1.1) Եպիսկոպոս perski: (1.1) اسقف polski język migowy: portugalski: (1.1) bispo rosyjski: (1.1) епископ rumuński: (1.1) episcop słowacki: (1.1) biskup słoweński: (1.1) škof staroangielski: (1.1) biscop staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) єпискѹпъ starogrecki: (1.1) ἐπίσκοπος staroormiański: (1.1) եպիսկոպոս staro-wysoko-niemiecki: (1.1) biscof suahili: (1.1) askofu sycylijski: (1.1) vìscuvu szkocki gaelicki: (1.1) easbaig szwedzki: (1.1) biskop średnioangielski: (1.1) busschop tetum: (1.1) amu-bispu tok pisin: (1.1) bisop turecki: (1.1) piskopos ukraiński: (1.1) єпископ węgierski: (1.1) püspök wilamowski: (1.1) biskup , bisku̇p , bisküp włoski: (1.1) vescovo
biskup ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biskup
biskup ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biskup
(1.1)
biskupija biskupski
biskup ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) biskup rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (2.1) kuper
(1.1) (2.1)
biskupství biskupský
biskup ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biskup (1.2) goniec, laufer
(1) biskup, ~, ~i, ~s (~inn, ~inn, ~inum lub ~num, ~sins); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
biskup ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) biskup rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (2.1) kuper
(2.1) trtáč, kostrč
biskupstvo biskupka biskupský
biskup ()
bisküp • bisku̇p
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biskup
(1.1) biskup, biskupa
arcybiskup
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Religie