ju ()
zaimek (1.1) wy (1.2) Pan, Pani, Państwo
(1.1) Ju duhet të shkoni. → (Wy) musicie już iść.
ju ()
zaimek osobowy (1.1) → wóna
ju ()
partykuła, człon spójników złożonych (1.1) im
(1.1) ju… des • ju… tiom
użycie podwójnego ju (ju… ju…) jako spójnika o znaczeniu im… tym jest niepoprawne, znaczeniu temu odpowiadają złożenia ju… des i ju… tiom
ju ()
(1.1) im
ju
ju ()
przysłówek (1.1) już
ju ()
partykuła (1.1) przecież
(1.1)
(1.1) Jag arbetar ju deltid. → Przecież pracuję na pół etatu.
fraza spójnikowa ju... desto
ju ()
jū
partykuła (1.1) tak wykrzyknik (2.1) tak jest
(1.1) racht
(1.1) na
, jā (jâ) < . , , , , , jo, ja