beatyfikacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;
(1.1)
(1.1) Beatyfikację poprzedza proces beatyfikacyjny, w którym ustala się, czy dana osoba zasługuje na wyniesienie na ołtarze.
(1.1) beatyfikacja +
(1.1) wyniesienie na ołtarze
beatyfikowanie , beatyfikant , beatyfikantka , beatyfikator , beatyfikatorka , Beata , Beat beatyfikować beatyfikacyjny
(1.1) → uszczęśliwienie, wyróżnienie < <
(1.1)
albański: (1.1) lumturim angielski: (1.1) beatification arabski: (1.1) تطويب baskijski: (1.1) beatifikazio bułgarski: (1.1) беатификация fiński: (1.1) beatifikaatio francuski: (1.1) béatification hiszpański: (1.1) beatificación interlingua: (1.1) beatification kataloński: (1.1) beatificació łaciński: (1.1) beatificatio łotewski: (1.1) beatifikācija niemiecki: (1.1) Seligsprechung portugalski: (1.1) beatificação rosyjski: (1.1) беатификация słowacki: (1.1) beatifikácia szwedzki: (1.1) saligförklaring włoski: (1.1) beatificazione