ki ()
, ,
zaimek (1.1) jaki, jakiż spójnik (2.1) kiedy, gdy, jeśli, skoro rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) chińska energia życiowa
(2.1) (3.1)
(2.1) kie, kie, ke, kiej, kej (3.1) qi, chi
(1.1) ki czort • ki diabeł • po kiego grzyba • po kiego chuja • po kiego licha • po kiego diabła • kie diabły
(3.1)
(1.1) posiada formy liczby pojedynczej dla rodzaju żeńskiego ( ka, ka) oraz nijakiego ( kie) (1.1) obecnie używany tylko we frazeologizmach
ki ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) piesSandra Choron, Harry Choron, Planet Dog: A Doglopedia, Houghton Mifflin Harcourt, 2005, s. 32.Dictionnaire Favereau breton-français-breton
(1.1) ki; chas, kon
(1.1) c'hi
ki ()
zaimek pytajny (1.1) kto (1.2) czyj
ki ()
zaimek względny (1.1) który zaimek pytajny (2.1) co
(1.1) Bilgari se yon peyi ki sitye nan Ewòp. → Bułgaria jest państwem (które leży) w Europie. (2.1) Ki moun sa? → Co to jest?
ki ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pies
ki ()
zaimek (1.1) co
ki ()
zaimek (1.1) co
ki ()
zaimek (1.1) który
ki ()
spójnik (1.1) że
(1.1) iyi ki doğdun → wszystkiego najlepszego z okazji urodzin ( dobrze, że się urodziłeś)
ki ()
zaimek (1.1) toGramatyka języka tuvalu
ki ()
zaimek pytajny (1.1) kto zaimek względny (2.1) kto, który
ki korán kel, aranyat lel → kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje ki mint vet, úgy arat → jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz
ki ()
kii • kī
(1.1)
(1.1)