rzemieślnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)
(1.1)
(1.1) Pan Jan to wykwalifikowany i ceniony rzemieślnik. (1.1) Nowe miasto szybko przyciągnęło wielu rzemieślników.
(1.1) doświadczony / dobry / solidny / kiepski rzemieślnik
(1.1) rękodzielnik
rzemiosło , rzemieślnictwo rzemieślniczka rzemieślniczy, rzemieślniczo rzemieślniczo
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
albański: (1.1) zejtar angielski: (1.1) craftsman, artisan arabski: (1.1) حرفي, صانع baskijski: (1.1) eskulangile, artisau białoruski: (1.1) рамеснік , майстар bułgarski: (1.1) занаятчия czeski: (1.1) řemeslník duński: (1.1) håndværker esperanto: (1.1) metiisto fiński: (1.1) käsityöläinen francuski: (1.1) artisan gruziński: (1.1) ხელოსანი hindi: (1.1) कारीगर (kārīgār) hiszpański: (1.1) artesano interlingua: (1.1) artisano, artifice islandzki: (1.1) iðnaðarmaður , smiður jidysz: (1.1) בעל־מלאָכה (balmeloche), האַנטווערקער (hantwerker) kataloński: (1.1) artesà niemiecki: (1.1) Handwerker nowogrecki: (1.1) βιοτέχνης , χειροτέχνης rosyjski: (1.1) ремесленник słowacki: (1.1) remeselník staroangielski: (1.1) wyrhta szwedzki: (1.1) hantverkare ukraiński: (1.1) ремісник wilamowski: (1.1) handwerker włoski: (1.1) artigiano