turco ()
przymiotnik (1.1) turecki rzeczownik, rodzaj męski (2.1) Turek (2.2) (język) turecki
(1.1) turco , turca ; turcos , turcas (2.1) turco; turcos
Turquia turca
turco ()
przymiotnik (1.1) turecki rzeczownik, rodzaj męski (2.1) Turek (2.2) (język) turecki
(1.1) turco , turca ; turcos , turcas
Turquía , turca turcople turcople
(turkīy) → Turek <
turco ()
przymiotnik (1.1) turecki rzeczownik, rodzaj męski (2.1) (język) turecki (2.2) Turek
(1.1) turco , turca ; turcos , turcas (2.2) turco; turcos
Turquia , turca
turco ()
przymiotnik (1.1) turecki rzeczownik, rodzaj męski (2.1) Turek (2.2) (język) turecki
(1.1) turco , turca ; turchi , turche (2.1) turco; turchi (2.2) turco;
(1.1) caffè alla turca → kawa po turecku • lingua turca → język turecki • sedere alla turca → siedzieć po turecku
turca , Turchia
bestemmiare come un turco → kląć jak szewc fumare come un turco → kopcić jak lokomotywa
(turk) → zbiorowy Turcy <