__TOC__ pain ()
rzeczownik (1.1) ból (1.2) utrapienie (1.3) wysiłek czasownik (2.1) sprawiać ból
(1) pain; pains
(1.1) I suffer a lot of pain in my arm. → Cierpię z powodu bólu ręki. (1.1) He was admitted to the hospital with stomach pains. → Został przyjęty do szpitala z bólami brzucha.
painkiller, painlessness painfully, painlessly painless, painful
on pain of
(1.1) W odróżnieniu od ache, słowo pain jest częściej używane w odniesieniu do bólu ostrego, zlokalizowanego, raczej nie tępego, przewlekłego.
pain ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chleb, pieczywo (1.2) bryła, kawał (1.3) cios, uderzenie pięścią
(1) pain; pains
(1.1) Ici, on mange du pain à tous les repas. → Tutaj chleb spożywa się przy każdym posiłku. (1.3) Il m'a envoyé un pain à la figure. → Posłał mi cios prosto w twarz.
(1.1) grille-pain • gagne-pain
arbre à pain • long comme un jour sans pain • manger son pain blanc • avoir le pain et le couteau • avoir du pain sur la planche • être au pain et à l'eau (1.2) gagner son pain
(1.1)
pain ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chleb