ossicle ()
rzeczownik (1.1) kosteczka, kostka (1.2) kosteczka słuchowa, kostka słuchowa (1.3) płytka (wapienna)
(1) ossicle; ossicles
(1.2) The incus is one of the three auditory ossicles. → Kowadełko jest jedną z trzech kosteczek słuchowych. (1.3) The skeleton of echinoderms is made of ossicles, linked to each other via muscles and connective tissue. → Szkielet szkarłupni jest zbudowany z płytek wapiennych, połączonych za pomocą mięśni i tkanki łącznej.
ambulacral ossicle • Andernach's ossicles • cardiac ossicle • carpal ossicle • epactal ossicles • episternal ossicles • intercalcar ossicles • Kerckring's (Kerkring's) ossicle • marginal ossicles • ossicle of Bertin • Riolan's ossicles • sphenoturbinal ossicle • tarsal ossicle • vertebral ossicle • Weberian ossicles • wormian ossicles
(1.2) auditory bone, auditory ossicle, bonelet, ossicular chain, ossicule, ossiculum, otic bone
ossicular, ossiculate ossiculectomy, ossiculotomy
koniec XVI w. z → mała kość, kosteczka < → kość