duga ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) drewniany, łukowaty przedmiot służący do przymocowania rzemieni przy chomącie do dyszli zaprzęgu
(1)
(1.1) duha
dugować
duga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tęcza
(1.1)
duga ()
дуга
rzeczownik (1.1) tęcza
duga ()
czasownik nieprzechodni (1.1) nadawać się, być przydatnym, pasować, wystarczać
(1.1) att duga, duger, dugde, dugt, dug!; pres. part. dugande, perf. part. – lub: att duga, duger, dög, dugit, dug!; pres. part. dugande, perf. part. –
(1.1) lämpa sig, passa, hålla måttet, platsa
dugande duglig, dugande
fraza czasownikowa försöka duger fraza przymiotnikowa som heter duga
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim