dno ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu (1.2) wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu (1.3) , największa intensywność jakiegoś negatywnego zjawiska (1.4) o kimś, kto wykazuje kompletną ignorancję w jakiejś dziedzinie lub o kimś bezwartościowym moralnie (1.5) o czymś bezwartościowym lub bardzo brzydkim
(1.1) Na początku lat siedemdziesiątych zorganizowano kilka wypraw naukowych na dno Atlantyku, ale nie znaleziono nic oprócz mułu i starych wylewów lawy. (1.2) Po przeprowadzeniu doświadczenia na dnie probówki pozostał osad. (1.4) Staczasz się na dno, mój kolego. (1.5) Przecież ten film to istne dno!
(1.1) osiadać na dnie
denko denny
beczka bez dna • co w czyim sercu na dnie, to wódka wywiedzie snadnie • co w kobiecym sercu na dnie, to i diabeł nie odgadnie • podwójne dno • drugie dno • nikt nie odgadnie, co u kogo w sercu na dnie • prawda zawsze na dnie • staczać się na dno • studnia bez dna • osoba godna pije do dna
< - wydrążony, głęboki
angielski: (1.1) bottom, ground; (1.2) bottom, ground baskijski: (1.1) hondo, behe; (1.2) hondo białoruski: (1.1) дно ; (1.2) дно ; (1.3) дно bośniacki: (1.1) dno chorwacki: (1.1) dno duński: (1.1) bund ; (1.2) bund ; (1.3) bund esperanto: (1.1) fundo; (1.2) fundo; (1.3) fundo fiński: (1.1) pohja, alapää francuski: (1.1) fond interlingua: (1.1) fundo islandzki: (1.1) botn łaciński: (1.1) fundus niemiecki: (1.1) Grund , Boden norweski (bokmål): (1.1) bunn ; (1.2) bunn nowogrecki: (1.1) βυθός , πυθμένας ; (1.2) πάτος , πυθμένας rosyjski: (1.1) дно ; (1.2) дно slovio: (1.1) dno (дно) słowacki: (1.1) dno ; (1.2) dno słoweński: (1.1) dno szwedzki: (1.1) botten; (1.2) botten; (1.3) botten; (1.4) botten; (1.5) botten ukraiński: (1.1) дно ; (1.2) дно wilamowski: (1.1) grunt , bödum włoski: (1.1) fondale , fondo
dno ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dno
(1.1)
dno () дно
rzeczownik (1.1) dno
dno ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dno
dienko dnový
dno ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dno