karat () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł; (1.2) dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty;
(1.1-2)
(1.2) 24 karaty to czyste złoto.
(1.1) miara, jednostka
karatowy
, , < , < (qīrāṭ) → nasienie karobu < → owoc karobu (szarańczynu strąkowego, chleba świętojańskiego)
angielski: (1.1) carat, karat; (1.2) carat arabski: (1.1) قيراط baskijski: (1.1) kilate; (1.2) kilate bułgarski: (1.1) карат czeski: (1.1) karát ; (1.2) karát duński: (1.1) karat , carat; (1.2) karat francuski: (1.1) carat ; (1.2) carat hiszpański: (1.1) quilate ; (1.2) quilate niemiecki: (1.1) Karat ; (1.2) Karat norweski (bokmål): (1.1) karat ; (1.2) karat norweski (nynorsk): (1.1) karat ; (1.2) karat nowogrecki: (1.1) καράτι ; (1.2) καράτι rosyjski: (1.1) кара́т ; (1.2) кара́т szwedzki: (1.1) karat ukraiński: (1.1) карат węgierski: (1.1) karát; (1.2) karát
karat ()
,
rzeczownik (1.1) karat
(1.1) carat
karat ()
rzeczownik (1.1) rdza
karat () карат
czasownik (1.1) karać
karat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) karat
(1.1) en karat, karaten, karat, karaten