luka () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) puste miejsce (1.2) brak lub niedobór czegoś
(1.1)
(1.2) On ma luki w wykształceniu.
(1.1) luka prawna • luka techniczna / luka technologiczna
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 8.
angielski: (1.1) gap duński: (1.1) lakune , mangel ; (1.2) lakune , mangel niemiecki: (1.1) Lücke ; (1.2) Lücke rosyjski: (1.1) зазор wilamowski: (1.1) łyk ; (1.2) łyk
luka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) port
(1.1) zračna luka → port lotniczy
luka ()
rzeczownik (1.1) ranaSjahrul Sjarif (red.): Kamus rusia-indonesia/Русско-индонезийский словарь, Moskwa: Издательство "Советская энциклопедия", 1972, s. 479
luka () лука
rzeczownik (1.1) łąka
(1.1) lukas