mer ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) przewodniczący rady miejskiej lub gminy we Francji, sprawujący jednocześnie władzę wykonawczą; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) najprostszy powtarzający się fragment polimeru;
(1.1) (2.1)
(1.1) Z uzasadnionych przyczyn mer może być również odwołany dekretem rządu na wniosek ministra spraw wewnętrznych.
(1.1) urzędnik
(1.1) merostwo ; merowski (2.1) merowy
(1.1) (2.1)
angielski: (2.1) mer francuski: (1.1) maire /; (2.1) mer niemiecki: (2.1) Mer ukraiński: (1.1) мер
mer ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jabłko
mer ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) morzeAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 17, PB 2793/70.
(1.1) mer; mers
(1.1) mer Méditerranée • mer Rouge • mer du Nord • mer de Chine méridionale • mer des Caraïbes • mer Morte • mer d'Andaman • mer des Antilles
maritime
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Geografia
mer ()
zaimek osobowy (1.1) my
mer () мер
rzeczownik (1.1) miara
(1.1) meris
mer ()
przymiotnik (1.1) stopień wyższy od mycket → więcej przysłówek (2.1) bardziej
(1.1) Kan jag få lite mer efterrätt? → Mogę dostać trochę więcej deseru? (1.1) Får det vara lite mera? → Czy mogę trochę dołożyć? (2.1) Han är mer hungrig än sin fru. → On jest bardziej głodny niż jego żona.
(1.1) Często używa się też formy mera.
mer ()
rzeczownik (1.1) morze
(1.1) Mîtrinne Mer
mer ()
,
czasownik (1.1) śmieć, mieć odwagę
merészség merészel merész merészen
mer ()
rzeczownik (1.1) gniew przymiotnik (2.1) wkurzony, wściekły, zdenerwowany, zły czasownik (3.1) wkurzać się, wściekać się