gęgać () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( gęgnąć) (1.1) o gęsiach: wydawać głos (1.2) mówić bezmyślnie albo nudno (1.3) gwara radiowa: mówić do mikrofonu, prowadzić audycję
(1.1-3)
(1.2) Procedura została wprowadzona w celu uniknięcia pretensji ze strony tych gęgających senatorów, którzy twierdzą, że flota popełnia zbrodnie wojenne.
(1.1) gęgotać
(1.2-3) mówić
gęg , gęgot , gęgawa , gęgacz , gęganie , gęgotanie , gęgnięcie , zagęganie gęgnąć , zagęgać , gęgotać gęgliwy, gęgotliwy gę
Czasownik pochodzenia dźwiękonaśladowczego.
białoruski: (1.1) гагатаць bułgarski: (1.1) квакам czeski: (1.1) kejhat duński: (1.1) gække esperanto: (1.1) anserbleki jidysz: (1.1) גאָנערן (gonern) niderlandzki: (1.1) snateren niemiecki: (1.1) schnattern rosyjski: (1.1) гоготать ukraiński: (1.1) гагакати węgierski: (1.1) gágog; (1.2) gágog wilamowski: (1.1) śnotyn, šnotyn