rozmiłowany ()
przymiotnik (1.1) taki, który wykazuje zamiłowanie do czego, jest zwolennikiem, miłośnikiem czego (1.2) taki, który się rozmiłował, rozkochał w kim; rozkochany; też: świadczący o czyimś rozkochaniu
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: rozmiłować
(1.1-2)
(1.1) Przepędzali większą część dnia na boisku, grając w siatkówkę z kapitanem i innymi przełożonymi, rozmiłowanymi w tym sporcieRudnicki, Adolf. Żołnierze. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1986, s. 105. ISBN 978-83-11-07308-1. OCLC 1412979928.. (1.1) — Żebyś pani wiedziała, z jak dostojnymi osobami będziesz odtąd przestawać, wymienię pani ich tytuły: to jest Andzia,] moja starsza córka, bardzo rozmiłowana w swoim fachu kwiaciarka, prawdziwa artystka w układaniu bukietów, [za które na wystawie ogrodniczej otrzymała medalU ludzi. VII. [7.]. [w:] Urbanowska, Zofia. Księżniczka. WolneLektury.pl, s. 26.. (1.1) Rozmiłowany od dawna w Tatrach, był jednym z założycieli Towarzystwa Tatrzańskiego, które powstało w Zakopanem w r. 1873 [i członkiem Wydziału aż do śmierci w r. 1883.]Anczyc, Wacław. O dawnym Zakopanem. Wierchy: Rocznik poświęcony górom i góralszczyźnie. 15, s. 1, 1937. Kraków: Organ Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego wydawany przez Zarząd Główny Towarzystwa. (1.1) Rozmiłowany w swojem [swoim] powołaniu żołnierskiem [żołnierskim], nie chciał się rozstać z mundurem i pałaszem [i dlatego to korzystał ze sposobności, która mu je zatrzymać dozwalała, chociaż w bezczynnem [bezczynnym] próżniactwie, jak to mówił nieraz.]Pierwsze wrażenia. [w:] Żmichowska, Narcyza Kazimiera Józefa (ps. "Gabryella"). Czy to powieść?. Warszawa: Dom Książki Polskiej, 1929, s. 25. (1.1) [Kiedy wówczas każdy, co sięgał po wyższe stopnie, co chciał nabyć znaczenia między swoimi, chętnie puszczał się do Włoch, Francyi [Francji][,] i Niemiec, gdzie rad słuchał uczonych wykładów po akademiach, i za towarzystwem sławnych nauką mężów się ubiegał — pan Mikołaj,] rozmiłowany w ziemiańskim żywocie, ani na włos się za granicę nie[ ]wychylił, [raz tylko, jak biograf mówi, wyjechał w księstwo litewskie, i to nie na długo.]Mikołaj Rej z Nagłowic (1505-1569). Siemieński, Lucjan Hipolit. Portrety literackie. T. I. [1.]. Poznań: Księgarnia Jana Konstantego Żupańskiego, 1865, s. 41–42. (1.2) Odsuwając pończoszkę z kolana Pauliny i studiując rozmiłowanymi oczyma zwięzłą i szlachetną strukturę przegubu, ojciec mój mówił: — Jakże pełna uroku i jak szczęśliwa jest forma bytu, którą panie obrały.Manekiny. [w:] Schulz, Bruno. Sklepy cynamonowe. WolneLektury.pl, s. 15. (1.2) Mężczyzna uganiający się za kobietami, miłośnik romansów i cudzych żon, rozmiłowany we wszystkich niewiastach[,] nie był zdolny kochać żadnej poważnie i na długo [dłużej].Jaroch., "Niemił.", s. 81. (1.2) Zarumieni się czoło, łzą sperli źrenica, / Wstydliwość drżącą ręką twoje oczy zmruży, / Kiedy spojrzę z lubością nie[ ]tajoną dłużej / Rozmiłowanym okiem w jasne twoje lica.Gra w ślepą babkę. V. [5.]. [w:] Słonimski, Antoni (ps. "Pro-rok"). Sonety. Warszawa: Miłaszewski, Stanisław, 1918, s. 40.
(1.1) zakochany (1.2) rozkochany