nieopanowany ()
przymiotnik (1.1) niepanujący nad sobą; niepowściągliwy, gwałtowny (1.2) taki, nad którym ktoś nie panuje; niezależny od czyjej woli
(1.1-2)
(1.1) Większość ludzi ryczała, rechotała, zanosiła się wielkim, nieopanowanym śmiechemAndrzej Braun, Lewanty, s. 362.. (1.1) Mógł unikać rozmów, które kończyły się wybuchami nieopanowanego gniewuAleksander Jackiewicz, Wiedeńska wiosna, s. 101.. (1.2) Uczyniła jakiś nieopanowany ruch ręką i zawadziła o talerz, zrzucając go na podłogęAntoni Olcha, Most nad urwiskiem, t. I, s. 240..
(1.1) nieopanowany człowiek (1.2) nieopanowany lęk / śmiech • nieopanowana radość / żądza • nieopanowane emocje
(1.1-2) gwałtowny
(1.1) opanowany
nieopanowanie
panować
angielski: (1.1) unrestrained; (1.2) uncontrollable duński: (1.1) ukontrollabel, ukontrollerbar; (1.2) ukontrollabel, ukontrollerbar hiszpański: (1.1) impulsivo, incontenible; (1.2) involuntario, incontenible