karbować ()
czasownik niedokonany (1.1) robić na czym karby (1.2) układać w karby (1.3) fałdować lub marszczyć
(1.1-3)
(1.1) Murzyni z dalekich zakątków Afryki karbowali na kijach swoje znaki oddając w ten sposób swój głos za pokojem.Borowski, Tadeusz. Mała kronika wielkich spraw. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1951, s. 82. OCLC 69339887. (1.1) Owóż, gdy śniegi spadły, obliczano żubry w ten sposób, że każdy młodszy leśnik karbował na kiju wedle śladów wszystkie sztuki, które weszły do jego ostępu lub z niego wyszły.Sienkiewicz, Henryk Adam Aleksander Pius. Z puszczy Białowieskiej. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1907, s. 21. (1.1) Po jednej stronie kija karbowano pieniężną wartość materyałów [materiałów] wydanych na kredyt, po drugiej sumy na ten dług uiszczone[,] [a u końca kija wisiała kartka, na której było wypisane nazwisko klienta.] Taka[ ]to była ówczesna książkowość [księgowość] kupiecka, [praktykowana w całej Europie przez wiele wieków, a z której się później wywiązała buchhalterya [buchalteria] podwójna, używana dzisiaj powszechnie.]Kaczkowski, Zygmunt Józef Erazm (herbu Pomian; ps. "Ein Pole"). Olbrachtowi rycerze. T. I. [1.]. Lwów: Gubrynowicz i Schmidt, 1889, s. 77. [zob. też:] Warszawa: Biblioteka Polska, 1924, s. 76–77.
(1.1-3) karbować +
(1.1) karbować kij (przez nacięcia) (1.2) karbować włosy (1.3) karbować blachę / bibułkę
(1.1) wycinać, znaczyć (1.2) kręcić (1.3) marszczyć
(1.1) nacinać, narzynać
karb , karbowaniec , karbowy
karbować w pamięci
(1.1,3) zwykle jako (karbowany); czasami też w (1.2) (np. karbowane włosy)
angielski: (1.1) carb