spintaryskop ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przyrząd używany dawniej do obserwacji pojedynczych emisji cząstek alfa przez materiał radioaktywny, składający się z ekranu pokrytego fluorescencyjną substancją oraz soczewki powiększającej;
(1.1)
(1.1) Przeminiemy wszyscy, którzy dostrzegamy dziś scyntylacje, znikną nasi następcy i następcy naszych następców, przejdą stulecia, zanim wyczerpie się odrobina radu umieszczona na końcu igły spintaryskopu, zanim z łona swego przestanie wyrzucać helowe pociskiWładysław Natanson, Konstanty Zakrzewski, Nauka fizyki, t. III, z. 2, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1923..
; nazwa utworzona w 1903 r. przez angielskiego fizyka Williama Crookesa z (spintharís, → iskra) + William Crookes, Certain Properties of the Emanations of Radium, „Chemical News” 87, 1903.
angielski: (1.1) spinthariscope francuski: (1.1) spinthariscope hiszpański: (1.1) espintariscopio niemiecki: (1.1) Spinthariskop