chmurno ()
przysłówek (1.1) chmurnie, pochmurnie (1.2) ponuro, posępnie
(1.1-2) chmurno;
(1.1) Było cały dzień chmurno, ale pod wieczór pozimniało i wypogodziło sięFilipowicz, Kornel. Nauka o ziemi ojczystej. T. 1: Księżyc nad Nidą: powieść. 1950, s. 29.. (1.1) Gdym wjeżdżał do portu, było chmurno, dżdżysto, mglisto, posępnie; słowem taki czas, w jakim najlepiéj jest położyć się spaćListy z podróży po Ameryce: I. [1.] Pobyt w Londynie i podróż do Liwerpoolu. [w:] Sienkiewicz, Henryk Adam Aleksander Pius. Pisma Henryka Sienkiewicza. Wyd. 3. T. II. [2.]. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1884, s. 34.. (1.1) Zrobiło się wietrzno i chmurno. Wszakże deszcz nie pada, więc idziemy dalejFel. E., "Syb.", tom 3, strona 87. [SJPdor]. (1.2) Tylko chodził chmurno po pod ściany i iskrzącym, ale zawsze mazgajowatym okiem na mnie spoglądał [spojrzał]; chciałem go rozruszać i na niego raz i drugi co zaśpiewałem, ale że mi się ani razu nie odciął i przekonałem się, że jest z tej strony bezbronny, więc dałem mu spokójKaczkowski, Zygmunt Józef Erazm. Wybór pism. Chrzanowski, Ignacy (przedm.). T. III. [3.]: Murdelio. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1900, s. 152.. (1.2) Król nań chmurno popatrzył i głowę odwróciłVII. [7.]. [w:] Kraszewski, Józef Ignacy (herbu Jastrzębiec). Brühl: powieść historyczna z XVIII. [18. wieku]. T. II. [2.]. WolneLektury.pl, s. 40. [zob. też:] t. 1..
chmurnie chmurny
(1.1) (1.2)